colours of sand

Zauważyłam, że częściej używany jest zwrot wyglądać jak dama, a znacznie rzadziej być damą. Czy prawdziwej damie mówi się, że wygląda jak dama? Nie, ona nią po prostu jest, a to jak wygląda, to niejako "skutek uboczny". Paradoksalnie powiedzenie: "wyglądasz jak dama", niekoniecznie jest takim oczekiwanym komplementem. Zatem, kim jest dama, jak wygląda i jak się ubiera?

Dama. To słowo absolutnie nie kojarzy mi się z kobietą współczesną. Na hasło dama oczyma wyobraźni widzę wytworną, elegancką kobietę w doskonale uszytej sukni, kapeluszu oraz rękawiczkach, zadbanych włosach i zjawiskowej urodzie, opcjonalnie podkreślonej makijażem. Ma swój styl, klasę, charakter. W tym miejscu rodzi się pytanie: co to znaczy mieć swój styl? Według mnie, to zgodność tego, co ma się na sobie, z tym co jest w głowie. Zatem ze stylem bywa trochę jak z pogodą - może być lepszy lub gorszy, ale zawsze jest (poza szczególnymi przypadkami takim jak nagość). Inny obrazek: przed nami pięknie ubrana kobieta ze starannie ułożonymi włosami, ozdobiona drogą biżuterią. Zaczyna mówić... ale nie wie, co mówi, ani po co. Nie jest damą, nie ma stylu, ma zaledwie przebranie.

Diabeł tkwi w szczegółach, a dama w detalu: )

To jak wygląda dama, wynika z tego, kim jest. Taka kobieta dopasowuje rzeczywistość (również modową) do siebie, a nie odwrotnie. Dawniej istniała szczegółowa lista tego, co wolno damie, a czego nie. Jakiego koloru mają być rękawiczki o jakiej porze dnia, jak się zachowywać i co mówić. Teraz zbyt wiele jest dozwolone. Na wielką galę akceptowany jest zarówno garnitur jak i suknia (to akurat popieram!), na co dzień obcasy, trampki, a nawet klapki, goły brzuch albo kostium.

Współczesne damy samodzielnie ustanawiają granice, których nikt im nie narzucał. Wymaga to większej organizacji, samodyscypliny, odwagi. Kiedyś dziewczynka wychowywana była na damę, a teraz? Trudno się dziwić, że damy są na wymarciu. W tym kontekście, jakże użyteczna jest rada Żelaznej Damy: „Nie idź za tłumem, bo nigdzie nie dojdziesz”.

Większość zdjęć które zamieszczam ostatnimi czasy, została zrobiona w Rzymie. Tak też będzie i tym razem. Ten wpis będzie ciekawszy dla osób, które oglądały film "Rzymskie Wakacje". Zestawię tutaj kilka kadrów z filmu oraz zdjęć jak obecnie wyglądają wybrane obiekty i miejsca, gdzie go kręcono.

Most of the pictures I have recently posted were taken in Rome. This entry will be similar. It’ll be more interesting for people who have seen “Roman Holiday”. I want to compare some shots from the movie and the photos of the present-day Rome showing what the same places and buildings look like now.

Via Margutta 51. To tutaj księżniczka Anna spędziła jedną noc. Trochę inaczej wyobrażałam sobie to miejsce. Jako... trochę mniej zarośnięte? I nie tak urokliwe. Aby się tam przedostać (lub z perspektywy pewnego niezbyt uprzejmego pana- wtargnąć) czekałam aż ktoś otworzy te tajemnicze drzwi, a tym samym drogę do jednego z najważniejszych obiektów związanych z filmem.

Via Margutta 51. It’s where Princess Anne spent one night. I thought it should look different. In the movie this place wasn’t so overgrown... However thanks to that it’s more… mysterious. At first I had a little problem getting in (or rather barging in, as it seemed from the perspective of an impolite gentleman who happened to be there at that time) because everything was hidden behind the door. I had to wait for somebody to open this transition to another world.

A FEW MOMENTS LATER...

Wchodzę po schodkach przez bramę. Idę, idę i widzę zakręt. O, tam pewnie zaczyna się placyk z filmu. Zaciekawiona, przyspieszam kroku i...uch znowu schody w górę. Przez cały czas otacza mnie zieleń. Mijam te oto drzwi. Listki różnych roślinek pięknie rozpraszają światło latarni. Wreszcie docieram na coś w rodzaju dziedzińca. Jeśli ten akapit pomnożymy razy n, dodamy trzy koty i balkon- dowiecie się jak wyglądało zwiedzanie tego całego... kompleksu? Osiedla? Trudno znaleźć odpowiednik, w Polsce nigdy nie widziałam czegoś podobnego. Zdjęcia tego nie oddają, lecz "to wszystko" (wstaw odpowiednie słowo) było naprawdę ogromne. Wokół jednego dziedzińca/ placyku mieszkało kilka osób. Dalej przechodziłam przez wybraną bramę (jedną z wielu). Potem kolejne drzwi, placyki, rozgałęzienia. To wszystko za jednymi, pozornie zwykłymi drzwiami.

Through the gate, up the stairs. I go and go and I see a bend. Oh, for sure here is a square from the film. I go faster and… stairs again. I am surrounded by greenery; all the time. I pass this door: leaves of different plants beautifully fragment the light coming from a street lamp. Finally, I see the square I have been heading for. If you multiply the last seven sentences by n times, you’ll know what my visit to Via Margutta 51 was like.

Would anybody believe it isn't the real Colosseum?

And a postcard of the Colloseum : )

Koloseum.
Ciekawe czy ktokolwiek uwierzyłby, że to coś na pierwszym zdjęciu to nie Koloseum. A teraz tradycyjne pocztówkowe zdjęcie (już tego właściwego:).

Nie pamiętam nazwy tej uliczki. W to miejsce, na prośbę księżniczki podjechał Joe Bradley. Po romantycznym pożegnaniu Anna wróciła do swego świata.

I don’t remember the name of this street. Joe Bradley stopped his car here, at Princess Anna's request and after a romantic goodbye he left her. She went back to her world.

Sant Angelo. Nigdzie nie widziałam tej konkretnie platformy. Podejrzewam, że potańcówka odbyła się w miejscu tego typu:

Sant Angelo. I couldn't find the platform but it looked identical to this one

But I suppose the dance took place on something like that:

Cafe Rocca/ Panteon. Zdjęcie zrobione z bardzo podobnej perspektywy (te kolumny to fragment panteonu). Kawiarnia przemieniła się w lodziarnię, dlatego nie ma krzesełek.

Cafe Rocca/Pantheon. These photographs were taken from almost the same place (the columns are part of the Pantheon). The café has become an ice cream parlor, that’s why there are no chairs outside.

Pod tym adresem czekał mnie zawód. Tu powinien być fryzjer! Najlepiej taki, który potrafiłby obciąć i ułożyć włosy dokładnie tak jak w filmie. Oto co zobaczyłam.

I was really disappointed. Here should be a hairdresser's! And of course, he should be able to cut and arrange hair exactly like in “Roman Holiday”. That’s what I saw…

Fontanna Di Trevi. Tu niewiele się zmieniło, oprócz tego, że w filmie dzieci podczas wycieczki mogły wchodzić na monumenty. Niedawno w internecie przeczytałam taką ciekawostkę: turyści wrzucają do fontanny 700 000 euro rocznie.

The Trevi Fountain. Little has changed here. Oh, maybe one thing- in the movie children could play on the monuments. Now, nobody can go into the fountain.

"Usta Prawdy". Ta scena nie była grana przez Audrey Hepburn. Nagrano jej naturalną reakcję na żart Gregory'ego Pecka.

The „Mouth of Truth”. This scene wasn’t acted by Audrey Hepburn. In the movie we watch Audrey’s natural reaction to Gregory Peck's joke. It was the only scene which wasn’t reshot.

Schody Hiszpańskie. W filmie wyglądają na trochę dłuższe. Chciałam mieć tam sesję ale nie udało się z trzech powodów:
1)Za dużo ludzi
2)Za ostre słońce
3)Nie najszczęśliwsza stylizacja (nie lubię tego słowa, ale trudno je czymś zastąpić. Zawsze mi się kojarzy ze zdjęciami supermodnie ubranych i wymalowanych nastolatek, ćwiekami, szpilkami i brakiem stylu).

The Spanish Steps. I wanted to have a photo session here but it didn't come off because of:

1) Too many people

2) Too harsh sunlight

3) my outfit wasn't quite satisfactory